رضايت و تسليم نسبت به رسول الله

روزي که علي عليه السلام براي خواستگاري فاطمه عليها

السلام نزد رسول الله صلي الله عليه و آله رفت، پيامبر صلي

 الله عليه و آله بدون آنکه جواب شتابزده اي دهد و يا همچون

 آداب و رسوم جاهليت هيچ حق اظهار نظري براي دختر خود

 قايل نشود، زهراي مرضيه عليها السلام را فراخواند و

موضوع خواستگاري پسر عمويش را با وي مطرح کرد تا

با مشورت وي پاسخي سنجيده داده شود.

فاطمه عليها السلام ، پيش از آنکه نظر خود را بيان کند

 به پدر احترام کرده، پرسيد:

پدرجان! نظر شما چيست؟
رسول الله صلي الله عليه و آله فرمود: «اذن الله فيه من السماء»؛
 خداوند از آسمان اجازه فرمود.
در اين هنگام زهراي بتول عليها السلام با قلبي لبريز از عشق
 و ارادت فرمود:
«رضيت بما رضي الله لي و رسوله» (1)؛
خشنودم به آنچه خدا و پيامبر او براي من رضايت دادند.
و در سخني ديگر، توحيد، نبوت و امامت را در افق نگاه
خود مطرح ساخته فرمود:
«رضيت بالله ربا و بک يا ابتاه نبيا و بابن عمي بعلا و وليا» (2) ؛
خشنودم که خدا پروردگار من است و تو اي پدر! پيامبر من
 و پسر عمويم علي عليه السلام شوهر و امام من است.
 احترام فاطمه عليها السلام به سخنان پدر در صحنه هاي
 مختلف زندگاني او احساس مي شد و نشان روشني از
تسليم آگاهانه و هوشيارانه وي بود. از اين رو در عرصه هاي
 گوناگوني اين جمله را به پدر عرض مي کرد که:
«يا رسول الله! انت اولي بماتري» (3) ؛

اي رسول خدا! شما از من سزاوارتري که اظهارنظر کني.


(1) مناقب، ابن شهر آشوب، ج3، ص344؛ احقاق الحق، ج3، ص344؛ مختصر تاريخ دمشق، ج17، ص133.
(2) احقاق الحق، ج5، ص117 و273؛ بحارالانوار، ج43، ص149؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج3، ص344.
(3) بحارالانوار، ج43، ص99؛ تفسير البرهان، ج4، ص247؛ کتاب عوالم، ج11، ص283.