تفاهم در زندگي مشترک
تفاهم حضرت زهرا و حضرت علي عليهما السلام در زندگياميرالمؤمنين علي عليه السلام مي فرمايند:
هيچ گاه فاطمه از من نرنجيد و او نيز هرگز مرا نرنجاند، او را به هيچ کاري مجبور نکردم، او نيز مرا آزرده نساخت. در هيچ امري قدمي بر خلاف ميل باطني من برنداشت و هرگاه به رخسارش نظاره مي کردم تمام غصه هايم بر طرف مي شد و دردهايم را فراموش مي کردم.
در جاي ديگر مي فرمايند: به خدا قسم! هرگز کاري نکردم که فاطمه عليها السلام خشمگين شود، او نيز هيچ گاه مرا خشمگين نکرد. (1)
رضايت فوق العاده علي از زهرا (س)علي عليه السلام از فاطمه زهرا عليها السلام فوق العاده راضي و خشنود بود، زيرا آن حضرت يک انسان معصوم و بي لغزش بود و هرگز کاري برخلاف رضاي اميرالمؤمنين انجام نمي داد، ولي در عين حال فاطمه عليها السلام در هنگام فراق، در ضمن وصاياي خود به آن حضرت خواستند قلب مبارک علي را بار ديگر در مورد خود راضي تر نمايند و لذا عرض کرد:
اي پسرعموي پيامبر! من هرگز به تو دروغ نگفتم، خيانت نکردم و به مخالفت تو برنخاستم. علي عليه السلام چون اين سخنان را شنيد فرمود:
«معاذ اللَّه أنت اعلم باللَّه و ابر و اتقي و اکرم و اشد خوفا من اللَّه قد عز علي مفارقتک و تفقدک الا انه امر لابد منه...»(2)؛
پناه به خدا، تو نسبت به امور و احکام الهي داناتري. نيکوکاري، تقوا، تقرب و خشيتت از خدا بيشتر است. اين را بدان که جدايي و مفارقت تو فوق العاده براي من سنگين است، ولي اين کار چاره پذير نيست.
اين فرازها نشان مي دهد که آن بانوي گرانقدر، آنقدر به مولاي متقيان عظمت قائل است، که در مقام کسب رضايت خاطر مولا است، هرچند کار خلاف و قصور جزيي نيز از او صادر نشده بود.
به اين مناسبت بود که اميرالمؤمنين چون پيکر پاک فاطمه عليها السلام را بر خاک سپرد، دست دعا به سوي آسمان برداشت و در حق زهرا چنين دعا کرد:
«اللهم إني راض عن ابنة نبيک، اللهم انها قد اوحشت فانسها، اللهم انها قد هجرت فصلها، اللهم انها قد ظلمت فاحکم لها و انت خير الحاکمين» (3) ؛
خدايا! من از دختر پيامبرت راضي هستم. بارالها! فاطمه عليها السلام نگران و مضطرب بود، تو او را آرامش بخش، خداوندا! زهرا از دوستان و فرزندان مفارقت کرد، تو او را وصل کن. پروردگارا! به فاطمه عليها السلام ظلم کردند تو خود حاکم باش.
همه اين فرازها نشان مي دهد که فاطمه زهرا با داشتن مقام عصمت نسبت به حقوق شوهر چقدر ارزش قائل بوده و چه سان نگران بوده است که نسبت به مقام ارجدار شوهرش علي بن ابيطالب عليه السلام مسؤول باشد و لذا علي عليه السلام رضايت خويش را در مورد فاطمه عليها السلام اعلان مي نمايد....
به همين جهت حضرت امام باقر عليه السلام مي فرمايند: «براي زن هيچ شفاعتي به اندازه رضايت شوهر مفيد و ثمربخش نيست.... »(4)
در شيوه شايسته همسري او سمبل و نمونه يک همسر شايسته و يک همتاي بايسته و يک شريک زندگي برازنده و يک همراه و همراز آزاده و بزرگ در راه تقرب به خدا و طلب خشنودي او بود و در اين راه از هيچ مهر و ايثار دريغ نمي ورزيد.
ديگران را بر خود مقدم مي داشت و با سختي هاي زندگي دليرانه روبه رو مي گرديد تا گرد و غبار اندوه و رنج زندگي بر دل مصفاي همتاي زندگي اش اميرمؤمنان و فرزندان ارجمندش ننشيند.
در جواب اميرمؤمنان که پرسيد: فاطمه جان! چرا نگفتي چيزي در خانه نيست تا فراهم آورم؟ گفت:
«يا اباالحسن اني لا ستحيي من الهي ان اکلف نفسک ما لاتقدر عليه» (5) ؛
علي جان! من از پروردگارم حيا مي کنم که چيزي را که تو بر فراهم آوردن آن توان نداري، آن را از تو بخواهم و فراهم آوردن آن را از شما درخواست کنم.
(1) بحارالانوار، ج 43، ص 123؛ کشف الغمة، ج 1، ص 363.
(2) جلاءالعيون شبر، ج 1، ص 217- 218.
(3) خصال، ج 2، ص 373؛ بحارالانوار، ج 103، ص 256- 257؛ عوالم، ج 11، ص 521.
(4) سفينة البحار، ج 1، ص 561.
(5) فضائل الخمسة، ج 2، ص 147؛ احقاق الحق، ج 10، ص 323 ؛ ج 18، ص 50.
+ نوشته شده در ساعت توسط ازادی
|
